ชี้แจงและขอความร่วมมือ


1. ใช้คำสุภาพ ไม่ให้ร้ายทำลายใคร
2. ใครมาให้ข้อเสนอแนะ เราจะแวะไปหาถึงบ้าน
3. บล็อกนี้ดูในหมาไฟจะดูดีมีชาติตระกูลครับ เว็บบราวเซอร์อื่นก็แล้วแต่บุญกรรมละกันครับ
4. หากต้องการเนื้อหาส่วนหนึ่งส่วนใด เชิญเลยครับ
5. บล็อกนี้เป็นเจ้าของเดียวกับ links ที่อยู่ด้านข้างนะครับ ไปเยี่ยมชมกันได้

คืนฝนพรำ

posted on 06 Jul 2012 15:46 by feelfree2share in Imagination directory Fiction, Idea
สวัสดีท่านผู้อ่านทุกท่านครับ ห่างไปช่วงหนึ่งแบบว่างเปล่า ก็พยายามคิดอยู่ว่าจะเขียนอะไรดีน้าาาาา
ก็เหลือบไปหน้าบ้านเห็นฝนตกตอนเย็นๆเลยได้เป็นกลอนขึ้นมา ก็เอามาฝากให้อ่าน ให้ติให้ชมกันนะครับ
 
ระเรื่อยลิ่วลมโรยโชยโบก             กิ่งไผ่โยกไหวเอนล้อเล่นลม
ไหวสลับพอสดับเสียงผสม                  สุดภิรมย์ชมชื่นรื่นอุรา
เพลินพิศพลางมองเห็นหยาดฝน  พราวพร่างบนผืนดินถิ่นพฤกษา
กบ เขียด รีบเร่งชวนกันมา                   ร่วมหรรษากลางสายฝนที่ตกพรำ
พ่อพิรุณโปรยฝนให้ชุ่มฉ่ำ            ให้ดื่มด่ำความชุ่มชื่นถึงหัวค่ำ
จันทร์ฉายมาเผยดาราฝนกระหน่ำ         นภาร่ำแผดเสียงชวนหวั่นใจ
วอนขอพ่อพิรุณยั้งหยุดก่อน         ช่วยผันผ่อนอย่าให้เกิดเภทภัยใหญ่
แม่คงคา ธรณีช่วยยั้งไว้                      ให้ชาวไทยไม่ระทมตรมน้ำตา
 
เป็นกลอนแปดที่ฉายภาพเหตุการณ์ค่ำคืนฝนพรำยามเข้าหน้ามรสุม ที่ยังไม่รู้ว่าอนาคตจะอยู่หรือไป
เหมือนช่วงนี้เลยเนอะครับ ก็หวังว่ากลอนบทนี้จะเป็นคำวิงวอนเพื่อให้ปีนี้ประเทศไม่ต้องประสบภัยครั้งใหญ่อีก
เราก็คงจะต้องหาทางให้อยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างสมดุลย์ ลดการทำลายธรรมชาติ เร่งการฟื้นคืนชีวิตให้ธรรมชาติโดยเร็วไว ก่อนที่มนุษย์จะเป็นอีกหนึ่งสายพันธุ์ที่สาปสูญไปบนโลกสีฟ้าใบนี้
 
วิรุฬห์บัณฑิต
 

รู้สึกดีๆ...ที่เมืองไทย2

posted on 13 Jun 2012 12:11 by feelfree2share in Ideas directory Diary, Idea
สวัสดีครับเพื่อนๆ ในวันพุธกลางสัปดาห์ วันนี้นับว่าเป็นวันที่ดีทีเดียวครับ แดดก็ไม่แรงมาก ไม่ร้อนซักเท่าไร แต่ท่านผู้อ่านคงรู้สึกร้อนๆแล้วใช่ไหมครับ ว่าผมมานั่งคุยเรื่องดินฟ้าอากาศทำไม ไร้สาระอย่างแรง ถ้าไม่รีบเข้าเรื่องจะปิดเพจ แล้วไปดูบล็อกอื่นละ ใจเย็นๆครับ เพราะวันนี้ผมก็มีความรู้สึกดีๆมาแบ่งปัน เพื่อให้คุณๆรู้สึกดีๆ...ที่เมืองไทย แม้ว่าวันนี้หรือวันไหนมันจะเจอเรื่องดีหรือเรื่องร้ายๆกับคุณ ก็ขอให้รับความรู้สึกดีๆนี้ไป เพื่อให้คุณยิ้มสู้ได้ในทุกๆวัน
 
รู้สึกดีๆวันนี้ ขอเสนอ ความสุขจากการให้ สิ่งหนึ่งที่ดูเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนไทยเรา ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี ทำให้รู้สึกสุขใจทุกครั้งที่เห็นโดยไม่ต้องรอวันศุกร์ หรือวันเงินเดือนออก
 
การให้นั้นทำได้หลากหลายแบบ แต่วันนี้ไม่อยากเขียนเป็นแนวธรรมะเพราะมันจะดูเครียดเกิ้น เอาเป็นว่าหลายแบบที่ว่าเนี่ยได้บุญทุกแบบ จะบุญมากบุญน้อยขึ้นกับว่าเวลาเราทำเสร็จแล้วลองถามตัวเองดู แล้วตอบอย่างจริงใจนะว่าเราอิ่มเอมใจแค่ไหนในการให้...
 
เอาเป็นว่า....ผมขอยกตัวอย่างเล็กๆน้อยๆให้คุณๆดูนิดนึงละกันนะครับ
 
กาลครั้งหนึ่งเมื่อแรกอรุณรุ่ง นาฬิกาบอกเวลา 6.30 น. โดยประมาณ ชายหนุ่มลืมตาตื่นนอน ปกติเขามักตื่นสายๆ เพราะนิสัยชอบนอนดึกเหมือนนกฮูกหากินกลางคืน แต่วันนี้เขาตื่นเร็วผิดปกติ เขารีบไปทำภารกิจส่วนตัว แล้วเดินออกไปหากระเพาะปลามาเสิร์ฟเป็นอาหารเช้าให้พยาธิตัวน้อยๆในร่างกาย หลังจากนั้นก็ออกเดินทางสู่...
 
จากป้ายผ้า ท่านผู้อ่านคงเดาได้นะครับว่า ชายหนุ่มคนนี้จะมาทำอะไรที่นี่...
เมื่อมาถึงก็พบว่ามีฝูงชนคราคร่ำ แม้ว่าจะเพิ่งเปิดรับบริจาคได้ไม่นาน
จัดว่าเกินคาดมาก คนเยอะเชียะ ท่านผู้ชม เล่นเอาเจ้าหน้าที่เหงื่อตกกันเป็นแถว...ไม่ใช่อะไรหรอกครับ พัดลมมันน้อยไปน่ะครับ พอคนเยอะก็เลยร้อนซะ
แม้จะต้องรอกันพักใหญ่แต่สุดท้ายก็....
 
คุณเจ้าหน้าที่ใจดีบอกไว้ว่า หลังให้เลือดดื่มน้ำเยอะๆนะคะ ผมก็ว่าง่ายๆจะได้โตไวๆ จัดซะหมดขวดเลย
 
มันไม่ใช่แค่รู้สึกดีๆที่ได้บริจาคเลือดนะครับ แต่จากบรรยากาศที่คนกระตือรือร้นที่จะให้ ซึ่งการให้ครั้งนี้เจ็บตัวด้วย เสียเลือดด้วย ร่างกายอ่อนแอลงด้วย(เหนื่อยง่าย บางคนลมใส่เลย) แต่ทุกคนก็ยินดีที่จะเจ็บตัว เพื่อที่จะให้ มันเป็นภาพที่ชวนให้รู้สึกดีๆ....ที่เมืองไทย ยังมีน้ำใจ ยังมีการให้ ยังปลูกฝังเรื่องการให้กันอยู่ หวังว่าคุณๆอ่านแล้วจะยิ้มได้ กับการให้ของทุกๆท่านที่มาร่วมกันบริจาคเลือดในวันนี้
 
ขอให้วันนี้คุณผู้อ่านยิ้มอย่างเป็นสุขใจได้ตลอดวัน และวังว่าสักวันหนึ่งรอยยิ้มงามๆของท่านผู้อ่านจะช่วยเป็นอีกหนึ่งทางในการกระจายความสุขไปจนทั่วแผ่นดินไทย แผ่นดินที่เราคนไทยรักสุดในหัวใจ
 
วิรุฬห์บัณฑิต
 
 
 

รู้สึกดีๆ...ที่เมืองไทย1

posted on 22 May 2012 00:22 by feelfree2share in Ideas directory Diary, Idea
กราบสวัสดีงามๆ ทั้งมิตรรักแฟนบล็อก(คงมีน้อยมากถึงไม่มีเลย...ฮ่าๆๆๆ) และผู้ที่งงๆหลงเข้ามา  บล็อกนี้ก็คงมีสิ่งที่รอไว้ต้อนรับเพียงนิด หวังว่าท่านทั้งหลายจะยังคงแวะเวียนกันมาใหม่
 
ว่ากันถึงเรื่องในวันนี้ จริงๆแล้วก็ไม่ใช่ว่าเป็นบทความที่สมบูรณ์แบบกันซะทีเดียว จริงๆแล้วเป็นบทความจั่วหัวเรื่อง เปิดซีรี่ย์มหากาพย์กันในครั้งต่อๆไปซะมากกว่า
 
สืบเนื่องจากช่วงนี้อากาศก็ร้อนจริงจัง แผ่นดินก็ไหว ไหนจะต้องกลัวน้ำท่วมอีก หรืออาจจะฉีกแนวเป็นน้ำแล้งก็ไม่รู้ ก็ต้องดูกันต่อไป ข้าวของก็แพง ค่าแรงก็ขึ้นตามไม่ทัน รัฐบาลมันยังสนับสนุนให้คนเป็นหนี้ ประชาชีก็เรียกร้องแต่เรื่องถูกใจ แต่ไม่ค่อยคิดถึงความถูกต้อง ชอบบกพร่องความรับผิด ชอบทุจริตเอื้อผลประโยชน์ โกงกันทั้งโคตรก็มีให้เห็น พอคิดดูอีกทีก็ดูจะมีแต่เรื่องเครียดๆ เครียดๆๆ และ เครียดๆๆๆๆๆๆๆๆ (ไอ้คำว่าเครียดเนี่ย...จะเยอะไปไหน) สุดท้ายก็เกิดคำถามเล็กๆขึ้นมาในสมองว่า....มันมีสิ่งที่ทำให้รู้สึกดีๆบ้างไหม? และยังไม่ทันที่คำตอบจะมาอีกหนึ่งความคิดก็ตามมา เรามาหาความสุขง่ายๆรอบตัวแล้วแบ่งปันกันดีกว่า.... สรุปว่าคำถามแรกถูกความคิดหลังตีกินเรียบร้อย ก็เลยเป็นที่มาของบทความซีรีย์นี้ "รู้สึกดีๆ...ที่เมืองไทย"
 
เริ่มจากรู้สึกดี....เล็กๆของตัวผมต่อเมืองไทยก่อน
http://www.bloggang.com/data/n/nokzaii/picture/1285421837.jpg
ขอบคุณภาพกับข้าวน่ากินมาก จัดเต็มได้อย่างน่าประทับใจจริงๆครับ จาก Nokjbz@bloggang.com ที่ทำให้
มาม่าผัดของผมอร่อยขึ้นและมีสารอาหารถูกต้องตามหลักโภชนาการ....ฮ่าๆๆๆ
 
เคยได้ยินคนอื่นเขากล่าวอ้างกันว่ามาม่าของไทยอร่อยที่สุดในโลก ไม่รู้ว่าจริงหรือมั่ว ชัวร์หรือไม่
แต่ที่แน่ๆ ประเทศไทยนี้ดี มีแต่ของดีๆ อร่อยๆ คนไทยเรามีฝีมือด้านนี้จริงๆ
 
รู้สึกดีๆ...ที่เมืองไทย จึงขอมอบความประทับใจในอาหารมื้อหนึ่ง ที่เป็นความสุขเล็กๆ ที่พาให้รู้สึกดีๆ ที่ยังหาได้ในเมืองไทยอย่างแน่นอน สำหรับผม ผมนั่งทานคนเดียว แต่สำหรับท่านผู้อ่าน ผมอยากเชิญชวนให้ตั้งวงสำรับกับข้าวทานกันพร้อมหน้ากับคนที่คุณรัก ทานกันไปสนทนากันไปเพลินๆ แบ่งปันความรู้สึกดีๆให้แก่กัน...เป็นความสุขหาง่ายๆ ราคาถูก แถมยังช่วยสานความสัมพันธ์ เสริมความรักความเข้าใจแก่กัน ให้รู้สึกดีๆ....ที่เมืองไทย อย่างนี้ตลอดไป...
 
วิรุฬห์บัณฑิต